Σας καλωσορίζουμε στο blog του Σχολείου μας.

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Η πραγματική μάθηση απαιτεί χρόνο

"Η πραγματική μάθηση απαιτεί χρόνο", ισχυρίζεται ο Alfie Kohn στη διάλεξη αυτή. Αν τα παιδιά πρόκειται να ανακαλύψουν τη γνώση, αντί αυτή να τους "παραδοθεί" και να "απορροφηθεί", τότε αξίζει να δαπανήσει ο εκπαιδευτικός περισσότερο χρόνο, επιμένει ο γνωστός Αμερικανός παιδαγωγός. 





Πηγή: http://www.e-lesxi.gr

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ανθρωπισμός ...στην πράξη

Προτού διαβάσουμε το δημοσιευμένο κείμενο του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας που ανακοινοποιώ πιο κάτω, θα ήθελα να δώσω κι εγώ συγχαρητήρια για την ανθρώπινη και ταυτόχρονα επαγγελματική στάση του κ. Φραγκή και του κ. Ιατρού. Ενημερώθηκα άμεσα για την αντιμετώπιση αυτή και πιστεύω ότι είναι άκρως ελπιδοφόρα και τιμητική όχι μόνο για την τοπική κοινωνία, αλλά γενικότερα για την ελληνική κοινωνία. Σε αυτό το σημείο, επιτρέψτε μου, θα ήθελα να αναφέρω ότι άλλη μία γιατρός της Κ. Αχαΐας πριν λίγους μήνες είχε δείξει ανάλογο ενδιαφέρον και κράτησε την ίδια ανθρώπινη και επαγγελματική στάση σε άλλες περιπτώσεις. Αναφέρομαι στην κ. Λουγκάνη Ειρήνη. Εννοείται ότι για άλλη μια φορά αξίζουν συγχαρητήρια οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί που τιμούν το επάγγελμά μας. Ήθελα να τονίσω σε αυτό το σημείο πως ταυτίζω τους όρους ανθρώπινη και επαγγελματική στάση γιατί ο χώρος μας ανήκει στις ανθρωπιστικές επιστήμες. ΑΞΙΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΞΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. 
Σας ευχαριστούμε. Μανώλης Πομώνης. Διευθυντής του 2ου Δ.Σ. Κάτω Αχαΐας


"ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

Σήμερα θα σας μιλήσουμε για μια πράξη ανθρωπιάς που μας συγκίνησε όλους. 
Οι εκπαιδευτικοί και το προσωπικό του σχολείου μας, είχαν αντιληφθεί εδώ και πολύ καιρό ότι ένα παιδί του σχολείου μας, αντιμετώπιζε προβλήματα όρασης. Κανείς βέβαια δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση του παιδιού. Οι δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του περιβάλλοντος του παιδιού, και υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για παιδί με αναπηρία, δεν του επέτρεπαν να έχει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 
Η εκπαιδευτικός του παιδιού, σε συνεργασία με τη Διευθύντρια του σχολείου μας και την Κοινωνική Λειτουργό, με ευαισθησία και αγάπη επικοινώνησαν με το περιβάλλον του παιδιού και επισκέφθηκαν τον κο. Απόστολο Φραγκή, γνωστό Χειρούργο Οφθαλμίατρο της Κάτω Αχαΐας, ο οποίος έδειξε μεγάλη ευαισθησία για το θέμα κι εξέτασε το παιδί αφιλοκερδώς. Δυστυχώς όμως, διαπίστωσε σοβαρότατα προβλήματα όρασης , τα οποία οδηγούν ακόμη και σε ολική τύφλωση. 
Αμέσως ο κος Φραγκής επικοινώνησε με το γνωστό κατάστημα Optica Line Πλέγας, στην Κάτω Αχαΐα και τους ενημέρωσε για την σοβαρότητα και την αμεσότητα του προβλήματος . Με μεγάλη ευαισθησία, ο κος Νικόλαος Ιατρού δέχθηκε στο κατάστημα το μικρό παιδί και τις συνοδούς του και προσέφερε δωρεάν τα γυαλιά όρασης, τα οποία θα βελτιώσουν την όραση του παιδιού, και θα επιτρέψουν σε αυτό το παιδί να δει επιτέλους τον κόσμο γύρω του λίγο καλύτερα.
Η συγκίνηση όλων μεγάλη και τα λόγια πολύ μικρά για να περιγράψουν τα συναισθήματα. 
«Οι εκπαιδευτικοί , το προσωπικό, οι μαθητές και ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας θέλουν να ευχαριστήσουν τον κο Απόστολο Φραγκή Χειρούργο Οφθαλμίατρο και τον κο Νικόλαο Ιατρού από το κατάστημα οπτικών Optica Line Πλέγας στην Κάτω Αχαΐα, για την ευαισθησία τους, την γενναιοδωρία τους, την άμεση ανταπόκριση τους … για το ότι είναι άνθρωποι πάνω από όλα. Σας ευχαριστούμε!»
Στις δύσκολες εποχές που διανύουμε, όταν όλοι οι άνθρωποι είναι καταβεβλημένοι από τις δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν, όταν όλα δείχνουν δύσκολα, μαύρα και μίζερα… τότε είναι που μια πράξη ανθρωπιάς κι ευαισθησίας, μπορεί να αναστήσει την ελπίδα για όλους."

Πηγή: https://www.facebook.com/Eidiko.Dimotiko.Sxoleio.Katw.Achaias/?fref=ts

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Κάποια κουταβάκια στην Κ. Αχαΐα που σήμερα βρήκαν σπίτι!

Πρώτα απ΄ όλα θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια σε σας, αγαπητοί γονείς, για τον τρόπο που έχετε μεγαλώσει τα παιδιά σας. Η αγάπη που έδειξαν οι μαθητές έμπρακτα στα κουταβάκια, που δυστυχώς κάποιος άφησε μέσα στο προαύλιο σήμερα το πρωί μέσα σε ένα κουτί, ήταν χαρακτηριστική και στοιχείο που φανερώνει την άδολη αγάπη που πρέπει, και είναι φυσιολογικό, να έχει ένα μικρό παιδί της ηλικίας των παιδιών μας. Θα μου πείτε «έτσι είναι τα παιδιά». Συμφωνώ, έτσι πρέπει να είναι. Και για την φυσιολογική και σωστή συμπεριφορά τους αξίζουν σε σας συγχαρητήρια. Επίσης με όσους γονείς είχα την τύχη να μιλήσω στο τηλέφωνο σήμερα για το θέμα αυτό, με τα παιδιά τους παρόντα, κατάλαβα πόσο όμορφα, με συναισθηματισμό και λεπτότητα χειρίστηκαν οι γονείς τα φυσιολογικά (εξηγήσαμε και πιο πάνω) «θέλω» των παιδιών τους. Από την άλλη θέλω να τονίσω σε όποιον άφησε τα σκυλάκια στο προαύλιο, ότι με αυτή την ενέργεια, διαταράχτηκε η λειτουργία του σχολείου κι ας υπήρχε ο σκοπός από μέρους του να τα πάρει κάποιος και να τα μεγαλώσει. Όποιος έχει στο σπίτι του ζώο συντροφιάς, είναι υπεύθυνος και, αν δεν μπορεί να μεγαλώσει τα μικρά του, πρέπει να στειρώσει το ζώο του, ώστε να μην οδηγείται να αφήνει τα μικρά όπου να ‘ναι μετατοπίζοντας σε άλλους την δική του ευθύνη. Θέλω να πιστεύω ότι όσοι υιοθέτησαν σήμερα κάποιο σκυλάκι, θα το φροντίσουν και δεν θα το δουν σαν ένα παιχνίδι του παιδιού τους που κάποια στιγμή θα το βαρεθούν, αλλά σαν μια ευκαιρία να γίνουν τα παιδιά τους ακόμα πιο υπεύθυνα. Με αυτές τις σκέψεις, που θα ήθελα να μοιραστώ με όλη την τοπική κοινότητα, προχώρησα και στην οργάνωση μιας ενημέρωσης στους μαθητές μας την Τρίτη από την φιλοζωική οργάνωση, που και αυτή άμεσα ανταποκρίθηκε σήμερα και είχε πρόθεση να φιλοξενήσει τα κουταβάκια μέχρι να υιοθετηθούν από κάποια οικογένεια, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και αυτοί.

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Ο Άνθρωπος και το Φυσικό Περιβάλλον


Στην προσωπική σελίδα του Steve Cutts μπορούμε να δούμε, εκτός των άλλων, ένα φανταστικό βίντεο με θέμα τον Άνθρωπο και τον τρόπο δυστυχώς που αντιλαμβάνεται τη σχέση του με το φυσικό περιβάλλον καθώς και τις συνέπειες από την αντίληψη αυτή. 

Ο Steve Cutts είναι σκιτσογράφος και δημιουργός βίντεο με κινούμενες εικόνες με έδρα το Λονδίνο. Έχει εργαστεί για Οργανισμούς σε όλο τον κόσμο όπως την UNESCO το Gaia Foundation το Isobar, και άλλα.  Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα  στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Χρησιμοποιεί εφαρμογές για τα έργα του όπως το Adobe After Effects, το Toon Boom Harmony, το Photoshop, το Cinema 4D και το Manga Studio.




Πηγή: http://www.stevecutts.com


Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Ο ουρανός της Ευρώπης μια καλοκαιρινή ημέρα


Με στοιχεία από ραντάρ και ευρωπαϊκά σχέδια πτήσης βλέπουμε εντυπωσιακές εικόνες από την απεικόνιση των πτήσεων σε νυχτερινό φόντο.

Ένα εντυπωσιακό βίντεο δείχνει όλες τις πτήσεις που περνούν από την Ευρώπη μια καλοκαιρινή μέρα μέσης κίνησης. Ο ουρανός καλύπτεται από τις πορείες των αεροπλάνων, δείχνοντας πόσο συνωστισμένος είναι πλέον ο εναέριος χώρος. 

Το βίντεο δημιουργήθηκε από τη βρετανική υπηρεσία ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας NATS, με βάση στοιχεία από τα βρετανικά ραντάρ και πληροφορίες από τα ευρωπαϊκά σχέδια πτήσης.

Σύμφωνα με τη NATS, περίπου 30.000 πτήσεις περνούν από τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο μια τυπική μέρα του Ιουλίου, με το ένα τέταρτο από αυτές να περνούν από το βρετανικό εναέριο χώρο.

Η συνολική απόσταση που καλύπτουν αυτά τα αεροπλάνα σε διάστημα 24 ωρών είναι 46 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η απόσταση αυτή είναι 998 φορές η περίμετρος της Γης ή 104 φορές η απόσταση Γης-Σελήνης.

Το βίντεο είναι 1440 φορές ταχύτερο από τον πραγματικό χρόνο.

video




Πηγή: http://www.protothema.gr

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Ο Καιάδας - Η ιστορία και ο μύθος

Σύμφωνα με τον μύθο οι αρχαίοι Σπαρτιάτες πετούσαν τα ασθενικά τους παιδιά στον Καιάδα. Αυτό όμως που επιβεβαιώνεται από την έρευνα, είναι ότι στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες δεν έριχναν τα προβληματικά παιδιά. Εκεί εκτελούσαν τους καταδικασμένους σε θάνατο, τους επίορκους, τους προδότες, τους εγκληματίες και τους αιχμάλωτους πολέμου. Στον Καιάδα κατέληξε ο ήρωας του Β΄ Πελοποννησιακού πολέμου Αριστομένης ο Ανδανιεύς, μαζί με 50 αιχμάλωτους Μεσσήνιους, αλλά εκεί επρόκειτο να πετάξουν και τον βασιλιά Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο ως προδότης.... 


Η ανατροπή του μύθου
 Σύμφωνα με την ανθρωπολογική μελέτη πρόκειται για σκελετούς που ανήκουν σε άνδρες και λίγοι σκελετοί προέρχονται από γυναίκες. Άρα καταρρίπτεται ο μύθος για νεογέννητα που δήθεν πετούσαν εκεί λόγω αναπηρίας. Άλλωστε πολλοί διακεκριμένοι Σπαρτιάτες δεν ήταν αρτιμελείς όπως ο ποιητής Τυρταίος που ήταν τυφλός κι ο βασιλιάς Αγησίλαος που ήταν χωλός. Προφανώς, το σπηλαιοβάραθρο χρησιμοποιήθηκε από τους Σπαρτιάτες κυρίως στη διάρκεια των Μεσσηνιακών πολέμων για την καταδίκη σε θάνατο των εχθρών της Σπάρτης ή των προδοτών. Στον Καιάδα μάλιστα είχε αποφασιστεί να πεταχτεί και το πτώμα του καταδικασμένου σε θάνατο, προδότη βασιλιά της Σπάρτης, Παυσανία, κάτι που τελικά δεν έγινε. Μαζί με τα οστά στον Καιάδα βρέθηκαν και αιχμές από βέλη και δόρατα. Ένα θραύσμα κρανίου είχε καρφωμένη πάνω του την αιχμή βέλους. Βρέθηκαν επίσης, λύχνοι και σιδερένιοι χαλκάδες-δεσμά. Άρα επιβεβαιώνεται και η θεωρία ότι εκτελούσαν εκεί φυλακισμένους ή αιχμαλώτους. Η κατακρήμνιση ήταν ένας ατιμωτικός θάνατος, γιατί αφορούσε εγκληματίες και επειδή το σώμα έμενε άταφο άρα η ψυχή του εγκληματία δεν θα έβρισκε ποτέ γαλήνη. Ήταν η αιώνια τιμωρία.... 
















Η αρχή του μύθου
Ο μύθος με τα ασθενικά παιδιά ξεκίνησε από τον Πλάτωνα, ο οποίος στην «Πολιτεία» έκανε λόγω για θανάτωση ασθενικών βρεφών σε βάραθρο. Βέβαια ο Πλάτωνας αναφερόταν στην κλασική Αθήνα και όχι στη Σπάρτη. Ίσως ο μύθος λοιπόν να ταυτίστηκε με μια αναφορά του Πλουτάρχου στον βίο του Λυκούργου για τους «Αποθέτες». Σύμφωνα μ’ αυτή οι Σπαρτιάτες οδηγούσαν τα νεογέννητα σε μια επιτροπή γερόντων. Αν το πόρισμα της επιτροπής ήταν αρνητικό σήμαινε ότι το παιδί δεν θα ήταν ικανός πολίτης για τη Σπάρτη. Τότε το οδηγούσαν στους «Αποθέτες», ένα βάραθρο κάπου στον Ταΰγετο, έτσι ώστε το ασθενές βρέφος να πεθάνει μεν, αλλά ο θάνατός του να μη βαρύνει την πολιτεία. Η έρευνα υποστηρίζει ότι σ΄ αυτή την περίπτωση υπήρχαν εξακριβωμένες βαριές δυσμορφίες και όχι ελαφρές αναπηρίες. Προφανώς αυτό ίσχυε και για τα παιδιά εκτός γάμου.... 
Οι εκτελέσεις των αιχμαλώτων 
Ο Ηρόδοτος κάνει λόγο για εκτελέσεις αιχμαλώτων που γίνονταν πάντα νύχτα αλλά στη φυλακή. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Καιάδα. Ίσως εκεί να ρίχνονταν τα σώματα μετά την εκτέλεση. Υπάρχουν ελάχιστες μαρτυρίες για ανθρωποκτονίες στη Σπάρτη και ακόμη λιγότερες για τις ποινές που επιβάλλονταν. Γενικότερα, στην αρχαιότητα οι αναφορές είναι περιορισμένες....
Η μυθολογία με τον Καιάδα φαίνεται να ξεκίνησε το 1904 μετά από έρευνα στο σπηλαιοβάραθρο. Τα οστά που βρέθηκαν θεωρήθηκε ότι ανήκαν σε μικρά παιδιά και γι αυτό οι αρχαιολόγοι της εποχής κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έριχναν στον γκρεμό τα ανάπηρα παιδιά. Το 1956 που η επιστήμη είχε προχωρήσει ξεκίνησε επιστημονική έρευνα με τη μέθοδο του άνθρακα 14, που απέδειξε ότι τα ευρήματα των οστών ανήκαν κυρίως σε ενήλικους και έφεραν κατάγματα. Κατά τη δεκαετία του 1980, αλλά και το 2003, αρχαιολογικές και σπηλαιολογικές αποστολές έβαλαν στόχο να επιβεβαιώσουν τη θεωρία καταρρίπτοντας το μύθο περί ασθενικών βρεφών. Οι επιστήμονες κατέβηκαν στον Καιάδα τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο. Το κατά πόσο έφτασαν στον «πάτο» του πηγαδιού αυτό δεν το ξέρουμε. Άλλωστε μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια είναι πιθανό η γεωλογική δομή του Καιάδα να έχει αλλάξει. Σημασία έχει ότι η έρευνα απέδειξε πως η πολυθρύλητη σπαρτιάτικη σκληρότητα, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα, ήταν μια λανθασμένη εκτίμηση και η διαιώνιση αυτού του ισχυρισμού, ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας και όχι της ιστορικής αλήθειας.... 

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Σχολεία χωρίς τσάντα

Ξεπερνούν πλέον τους 18.500 οι μαθητές στην Ιταλία που πηγαίνουν στο σχολείο τους χωρίς να βαραίνει τους ώμους τους η τσάντα. Το φιλόδοξο πείραμα ξεκίνησε το 2002, στο πνεύμα της φημισμένης παιδαγωγού Μαρίας Μοντεσόρι. Δεκατέσσερα χρόνια μετά χιλιάδες Ιταλοί μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο όχι μόνο χωρίς πρωινά βάρη αλλά και με τα θρανία εκεί να αλλάζουν θέσεις, ο δάσκαλος να μην έχει έδρα, τα μολύβια, οι ξύστρες, οι χάρακες και οι γόμες να είναι κοινά για όλους και τα πάντα να μένουν στην τάξη- από τα βιβλία και τα τετράδια έως τις κασετίνες. «Το φως, τα χρώματα, η διακόσμηση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκπαίδευση δεν σημαίνει να φορτώνεις την πλάτη των παιδιών ή να τα κλείνεις σε άδειες αίθουσες. Η μάθηση είναι και πρέπει να είναι μία συλλογική διαδικασία χαράς και ψυχαγωγίας. Είναι κάτι που έχει υπογραμμιστεί από τους πιο γνωστούς παιδαγωγούς. Κι εμείς οι υπεύθυνοι του "σχολείου χωρίς τσάντα" προσπαθούμε να εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή στην πράξη», δηλώνει στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica η Ντανιέλα Παμπαλόνι, διευθύντρια ενός «σχολείου χωρίς τσάντα» κοντά στην Πίζα.
Ο εμπνευστής της ιδέας είναι ο Μάρκο Όρσι. Ο ίδιος είχε γράψει στις αρχές του 2000 ένα δοκίμιο, με το οποίο πρότεινε τη δημιουργία ενός σχολείου που θα απάλλασσε τα παιδιά από τα βάρη της τσάντας για να τα εντάξει σε μία συλλογικότητα, όπου τα θρανία είναι κοινά, τα παιδιά βοηθούν το ένα το άλλο και η μάθηση δεν έρχεται από πάνω προς τα κάτω (αυτό συμβολίζει η απουσία της έδρας), ενώ καμιά φορά δεν υπάρχουν ούτε βιβλία, καθώς το εκπαιδευτικό υλικό παράγεται μέσα στην τάξη. Πίσω από αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο εκπαίδευσης βρίσκονται μεγάλοι θεωρητικοί της παιδαγωγικής σκέψης, όπως η Μαρία Μοντεσόρι και ο Σελεστέν Φρενέ, αλλά και ο Αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι, καθώς και ο θεωρητικός της μη βίας Ντανίλο Ντόλτσι. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από ένα σχολείο της Φάουλια, ενός χωριού 3.000 κατοίκων στην Τοσκάνη και σήμερα έχει επεκταθεί σε εκατοντάδες σχολεία.
Από αυτό το θεωρητικό μείγμα προέκυψε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ένα παράδειγμα; Σε έναν μαθητή που δεν μπορεί να λύσει μία άσκηση στα μαθηματικά και κοιτάζει το τετράδιο του διπλανού του δεν γίνεται παρατήρηση, καθώς θεωρείται ότι δεν αντιγράφει, αλλά ότι μαθαίνει μέσω της μίμησης. Αυτή η διαφορετική προσέγγιση «πατάει» στο τρίπτυχο «υπευθυνότητα - κοινότητα - αλληλεγγύη». Σε αυτό το πνεύμα, στις τάξεις δημιουργούνται «νησίδες», όπου οι μαθητές δουλεύουν συλλογικά, και μία «αγορά» όπου συζητούν, διαβάζουν, ανταλλάσσουν υλικό και πληροφορίες. Όπως φαίνεται, το «σχολείο χωρίς τσάντα» δεν έχει κερδίσει μόνο τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αλλά και τους γονείς. «Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική, μου έλειπε η παραδοσιακή τάξη, φοβόμουν ότι η συλλογική δουλειά θα μετατρεπόταν σε ένα χάος χωρίς κανόνες. Στη συνέχεια, όμως, διαπίστωσα ότι σε συνθήκες ελευθερίας τα παιδιά γίνονται πιο ελεύθερα», λέει στην ιταλική εφημερίδα η μητέρα ενός μαθητή της Ε' δημοτικού. Το ίδιο ενθουσιασμένη δηλώνει μία άλλη μητέρα: «Εδώ τα παιδιά μου μαθαίνουν να σκέφτονται».

Πηγή: http://www.lifo.gr